Hein steelt show met bizarre kophattrick

Hein stond vandaag steeds op de goede plek

Na een korte herfstvakantie mocht het team van coach Huub het vandaag opnemen tegen de hekkensluiter ST: REUNIE/GSV '63 JO15-1. Niet echt een naam die in Almelo een belletje doet rinkelen bij de volgers van het regionale jeugdvoetbal. Het blijkt een samenwerkingsverband te zijn tussen V.V. Reünie uit Borculo en GSV'63 uit het Gelderse Geesteren. (Hierna voor het gemak Reünie genoemd) De twee Gelderse clubs zagen door de vergrijzing hun ledenaantallen in de jeugd drastisch teruglopen wat hen deed besluiten om de jeugdelftallen  van C&D samen te voegen. Vandaar de niet zo lekker bekkende naam ST: REUNIE/GSV '63 JO15-1.

Vantevoren hadden coach Huub en teammanager/verzorger Patrick nog gewaarschuwd dat er niet te licht gedacht moest worden over de lantaarndrager, maar tijdens de warming-up was al te zien dat de boodschap niet echt was overgekomen. Op zijn janboerenfluitjes was goed genoeg, zo leken de spelers te denken. Deze instelling namen ze ook mee naar het hoofdveld. Maar ook op halve kracht bleken de gastheren van Luctor een maatje te groot voor de Achterhoekers. Vooral in duelkracht moesten de bezoekers hun meerdere erkennen in Luctor. De tweegevechten werden in 4 van de 5 keer gewonnen door een speler van Luctor. Met de wind en de zon in de rug was het voor rust eenrichtingsverkeer richting het doel van Reünie.

Hoewel Luctor de bal lekker kon rondspelen en daaruit meerdere kansen creëerde, vielen de goals voor rust uit standaardsituaties.

- Goal één kwam uit een vrije trap van Teun vanaf de rechterkant die de bal mooi indraaide precies op het hoofd van de geheel vrijstaande Hein die beheerst binnenknikte.

- Niet lang daarna volgde de 2-0 uit een vrije trap van Teun vanaf de rechterkant die de bal mooi indraaide precies op het hoofd van de geheel vrijstaande Hein die beheerst binnenknikte.


- De 3-0 kwam uit een vrije trap van Teun vanaf de rechterkant die de bal mooi indraaide precies op het hoofd van de geheel vrijstaande Hein die beheerst binnenknikte.

Het verbaasde publiek wreef een paar keer zijn ogen uit. Goal nummer twee en drie waren bijna exacte kopieën van de eerste goal van Hein. Het leek wel of de videoband van de wedstrijd twee keer werd teruggedraaid en opnieuw afgespeeld. Het betekende een kophattrick voor Hein, die nota bene nog nooit eerder uit een voorzet met zijn hoofd had gescoord sinds hij op het grote veld speelt. Het was extra leuk voor Hein dat zijn papa, mama, broertje, Dennis de hond en oma allemaal getuige waren van zijn kunststukje. Daar zullen ze het tot in de lengte van dagen op verjaardagen nog vaak over hebben.

Tussen de goals door toonden de Luctorspelers hun technische vaardigheden met hoogstandjes als een hakpassje van Kervork, en "Zidanes" van Hein en Teun. Alsof de jongens van groep 8 op het schoolplein speelden tegen de jongens van groep 7. De Achterhoekers waren niet bij machte om er een echte wedstrijd van te maken. Zo bleef het 3-0 tot de rust.

Eigenlijk had scheidsrechter Snoek ook wel helemaal af kunnen fluiten want in de tweede helft werd het een treurige vertoning. Hier waren beide teams debet aan. Luctor was niet meer vooruit te branden, het was net walking football voor pubers. Wat Reünie daar tegenoverstelde was zo mogelijk nog treuriger. Op deze plek schrijven we doorgaans in milde termen over de gedragingen van de tegenstanders van Luctor C1 - het zijn tenslotte nog kinderen van 14 - maar veel spelers van Reünie c.s. gedroegen zich als een stelletje vervelende zeurpieten.  De Achterhoekse frustratie over hun onkunde groeide met de minuut. Omdat ze voetballend geen antwoord hadden zochten ze hun heil dan maar in onophoudelijk gezeur bij de scheidsrechter of gingen ze huilen om hun moeder.

Teun wordt op de huid gezeten door zijn nieuwe "vriend" van Reünie

De linksback van Reünie spande de kroon. Keer op keer probeerde hij Teun uit te dagen met hatelijke opmerkingen en ging hij tegen hem aan lopen. Gelukkig trapte Teun niet in zijn provocaties, hij was verstandig genoeg om slechts zijn schouders op te halen en zijn hoofd te schudden. Ook de nummer 7 van Reünie maakte geen vrienden in Almelo. Hij had in de eerste helft al geel gezien, maar dat weerhield hem er niet van om na rust gewoon door te blijven zagen. Na zijn zoveelste overtreding (op Efraïm) vond scheidsrechter Snoek het welletjes. Hij kreeg zijn tweede gele prent en mocht in de dug-out zijn zonden overdenken.

De nummer 7 van Reünie kan inrukken

Gelukkig vielen er nog wel twee doelpunten, één aan elke kant. Reünie profiteerde van heel slecht uitverdedigen van Luctor en kon zo de 3-1 scoren. Het was één van de laatste stuiptrekkingen van Reünie. Voor de zekerheid zette Huub daarna het koningskoppel Ryan en Wout weer centraal achterin waardoor de weg naar de goal voor Reünie werd afgesloten. Luctor stelde orde op zaken met een doelpunt die de naam van Luctor eer aan doet. Sil speelde Delano aan die vervolgens al worstelend tussen twee verdedigers tot een doeltreffend schot kwam. De keeper mocht voor de vierde keer de bal uit het net vissen.

Hierbij bleef het, eindstand 4-1. Wilt u nog meer foto's van de wedstrijd zien, klikt u dan HIERRR voor de link naar het webalbum.

De ingecalculeerde overwinning voor Luctor betekent dat ze nog steeds goed meedraaien in de Hoofdklasse 02 voor een plek op het podium. Volgende week zullen ze het een stuk lastiger gaan krijgen tegen directe concurrent TVC in Tubbergen. Hoe dat gaat aflopen kunt u dan weer hier lezen. Tot volgende week.

Oefenpotje met twee gezichten

Afgelopen zaterdag maakte uw IWEKB-verslaggever op uitnodiging een uitstapje met Luctor C2 naar de buren van La Première C1., Het ging om een oefenwedstrijd, want de competitie lag een weekje stil vanwege de herfstvakantie. Voor wie het niet weet, Luctor C2 is het team dat getraind wordt door clubicoon Dilano van Rey, geassisteerd door Calvin Hoebink en Pim Nijerees.

Hondstrouwe Luctorfan heeft zich goed voorbereid

Het team van de gastheren bestond uit een gemêleerd gezelschap van spelers met allerlei kwaliteiten. Het niveau varieerde van kelderklassekanjer tot profvoetballer in de dop. La Première C1 speelt in de bescheiden 4e klasse, maar had tot nu toe alle wedstrijden wel gewonnen waarin het gemiddeld 12(!) keer per wedstrijd had gescoord. Vooraf kon je er weinig van zeggen hoe het kwalitatief  meer evenwichtige team van Luctor C2 het tegen het veel te laag ingedeelde LaP er van af zou brengen. Na afloop was het trouwens nog steeds lastig om een oordeel te vellen over de prestatie van Luctor C2. Als je een Duitser zou vragen "Hat Luctor C2 noch gut gespield gegen La Première?" Dan zou deze antwoorden: "Jein". Ja en nee dus.

De dribbels van de nr 17 van La Première waren adembenemend

De eerste helft begon nog wel aardig voor de jongens van coach Dilano, maar toen de nummer 17 van LaP het eenmaal op zijn heupen kreeg was de lol er gauw af voor de hondstrouwe meegereisde en ondergeregende Luctorfans. De sterspeler van de thuisclub was afgelopen zomer verhuisd vanuit het noorden van het land. Daar was hij al gescout door FC Groningen. Aangekomen in Almelo had de jongen zich met zijn moeder eerst gemeld bij Luctor om daar te komen voetballen, maar door een gebrek aan klik tussen zijn moeder en een Luctorstaflid, was hij genoodzaakt om zijn heil uiteindelijk bij LaP te zoeken. Dat was best jammer, want gottegot wat kon dat kereltje voetballen. Voor Luctor het goed en wel in de gaten had, had hij al een goal of vijf gemaakt en/of voorbereid. Naar verluidt heeft FC Twente zich inmiddels ook al bij hem gemeld.

Dilano legt de taakverdeling nog eens uit aan zijn hardhorende junioren

Dilano wist dat hij in de rust hard moest ingrijpen om een nederlaag met dubbele cijfers te voorkomen. Ten eerste peperde hij zijn jongens in dat het wel eens fijn zou zijn als ze straks eens hun taken gingen uitvoeren die ze voor de wedstrijd al hadden meegekregen. Daarnaast moest er meer gebruik gemaakt gaan worden van de snelle flankspelers die in de diepte konden profiteren van de langzaam op gang komende backs van LaP.

En warempel, zo geschiedde. De tweede helft was ineens een heel andere wedstrijd. Organisatorisch had Luctor na rust de zaakjes beter op orde. Er waren nog steeds wel kansen voor La Première maar de meeste kansen werden nu gecreëerd door de bezoekers. Vooral over de linkerflank wist Luctor diep te penetreren in de verdediging van LaP. Gastspeler Teun was keer op keer zijn bewakers veel te snel af en kreeg een handvol grote kansen die de wedstrijd zelfs nog spannend hadden kunnen maken. Als hij wat zakelijker had gespeeld, had hij waarschijnlijk wel vaker gescoord dan één keer, maar hij had die middag besloten om alles mooi te doen, de wedstrijd was immers toch al verloren. Het zag er inderdaad mooi uit, maar het was alleen niet zo doeltreffend.

Teun laat oud Luctorspeler Serdar zijn hielen zien

Dit resulteerde uiteindelijk in een 6-1 overwinning voor La Première. Luctor C2 had de eerste helft dik verloren maar de tweede helft verdienstelijk gelijkgespeeld. Een blamage van een nederlaag met dubbele cijfers bleef het team van Dilano dus gelukkig bespaard. In de tweede helft was het glas dus halfvol, zou de optimist hebben gezegd. En zo keerden spelers en fans toch nog met een glimlach huiswaarts.

Gefeliciteerd!

We hebben van de wedstrijd ook een fotoalbum online gezet (foto's zijn wegens tijdgebrek niet bijgewerkt) dat u HIERRR kunt gaan bekijken.

De Horst host en hijst op heerlijke Hollandse avond

Op het moment van dit schrijven zullen vele bezoekers van de Hollandse Avond van Luctor et Emergo nog de naweeën voelen van gisteravond. Met een mix van plezier en prik in het hoofd zal er nog worden geneuried op Vier zomers lang of maakt niet uit wat voor meezinger. Het was weer een evenement waar GEZELLIGHEID in hoofdletters wordt geschreven. De organisatie had het'm weer geflikt met een line-up bestaande uit Freddie Hoekstra, Maikel Dokter, Hans Velema, Willem Barth, Joop Evers en als kers op de taart Dirk Meeldijk. De artiesten werden begroet door een stampvolle kantine met enthousiaste fans van het Nederlandstalige lied. Luctor zorgde voor een tjokvolle biertank met alle hens aan dek achter de biertaps. Kortom alle ingrediënten waren aanwezig voor weer een historisch gezellige avond.

Was u er niet bij maar wilt u toch een beetje sfeer proeven, of was u er wel bij en wilt u er nog even induiken? Kijkt u dan HIERRR naar de fotoreportage die uw IWEKB-verslaggever gemaakt heeft.

Omdat hij vandaag op vakantie gaat is er geen tijd geweest om de wazige en mislukte foto's er uit te vissen. Dat doen we wellicht later nog wel een keer.

Vriend en vijand verrast door voetbalshow Luctor C1 in Delden (1-4)

Wegens personele problemen van uiteenlopende aard had coach Huub nog een hele puzzel op te lossen om de gaten in zijn selectie op te vullen in aanloop naar de uitwedstrijd tegen Rood Zwart. Zijn selectie was uitgedund tot 10 spelers door het ontbreken van Arnak, Diego, Sem en Sil. Drie ervaren tweedejaars  en een nuldejaars paradepaardje niet van de partij, ga d'r maar aan staan. En dan ook nog tegen Rood Zwart, de nummer twee van de ranglijst. Maar coach Huub liet zich niet van de wijs brengen. Hij kende uit de voorbereiding van het seizoen nog wel een paar talentjes uit de C2 die hij kon optrommelen. Zo mocht Jay meteen al beginnen in de basis terwijl Bram en Lucas later kwamen aansluiten na eerst hun wedstrijd bij C2 afgewerkt te hebben.

In de tactische bespreking vooraf had Huub zijn jongens herinnerd aan de weergaloze eerste helft van een week geleden in de derby tegen PH. Als ze dit weer konden brengen, dan zou het wel goed komen. De positiviteit die coach Huub uitstraalde was verfrissend, heel anders dan de verwachtingen bij de meegereisde zaakwaarnemers, die in de schitterende kantine van Rood Zwart een aanstaande nederlaag tot de meest waarschijnlijke uitkomst rekenden. Om de gedachten over de nakende nederlaag wat te verzetten verschoof de discussie zich naar vrolijker onderwerpen zoals de hemelse ballen gehakt die er in Delden geserveerd werden (er was zelfs een zaakwaarnemer die er aan één niet genoeg had) en het nieuwe broertje dat Delano volgend jaar welkom mag heten. De zaakwaarnemer van Delano wist overigens al lang dat het weer een jongetje werd, want de echo liet niets te raden over zo verklapte hij met een trotse en ondeugende glimlach. Afijn, de stemming zat er weer goed in.

Dan nu naar de wedstrijd. Voordat er werd afgetrapt was er eerst een indrukwekkende minuut stilte ter nagedachtenis aan een vooraanstaand lid van Rood Zwart - opa van één van de Rood Zwart spelers van vandaag - die eerder deze week was overleden. Het bleek een stilte voor de storm, want toen scheidsrechter Zwartjes voor het eerst op zijn fluit blies, schoot Luctor als een raket uit de startblokken.

Dit werd nog het best geïllustreerd door Tristan die zijn directe tegenstander meer dan eens zijn hielen liet zien. Hieronder zien we Tristan in een van zijn vele sprints met in geen velden of wegen een Rood Zwartverdediger te bekennen.

Er viel zoveel te genieten voor de meegereisde Luctorfan, bijna te veel om op te noemen. Luctor was als een roedel wolven dat jaagde op een Rood Zwart wild zwijn wiens laatste uur geslagen was. Op alle punten werden de Deldenaren overklast door een supergeconcentreerd spelende Almelose opponent. Iedereen van Luctor haalde een zeven of hoger. Efraïms directe tegenstander mocht dan wel een halve kop groter zijn dan hem, de tackles van de Luctorback waren allemaal perfect getimed en altijd op de bal. Maar ook in aanvallend opzicht liet hij zich gelden. Met een briljant Wim Jonkpassje stuurde hij Teun in de vrije ruimte die op zijn beurt met een lobje over de keeper Delano bediende die zo simpel de 0-2 kon binnentikken. Het was al zijn tweede goal van de wedstrijd.

Op het middenveld was het Hein die zich onderscheidde met enkele wonderschone slaloms, waarbij zijn tegenstanders de slalompoortjes waren. Achterin toonde het duo De Ligt - Van Dijk zich een onklopbaar defensief duo. Ryan en Wout, zoals ze beter bekend staan, hadden de voorhoede van Rood Zwart in de tuk. Als kers op de taart kunnen we het hebben over de toverballen die Teun vandaag aan het publiek toonde. Hieronder zien we hoe de frêle middenvelder een bal uit de lucht plukt, nog even hoog houdt en weer doorspeelt.



Maar ook zijn passing was een lust voor het oog. Isaac Newtons natuurkundige wetten der mechanina leken af en toe geen vat te krijgen op zijn kromme bananenballen waarvan er één de 0-3 inluidde. Zijn pass over links sneed als een krom snijdend zwaard de Rood Zwart-defensie aan stukken waarna Tristan de bal kinderlijk eenvoudig aan Delano kon geven voor de complettering van zijn hattrick.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar mensen, waarom zou u er alleen over willen lezen? U kunt het allemaal gratis en voor niks bekijken in het echie. Volgende week zijn ze vrij, maar over twee weken (op 26 oktober) spelen de Almelose balartiesten hun volgende wedstrijdo Sportpark De Horst. Komt dat zien!

Als opwarmertje hebben we nog de foto's van de wedstrijd van vandaag als u HIERRR klikt. (Het zijn er belachelijk veel dit keer, dus ook geen tijd om ze bij te werken, dat doet u zelf maar).

Terugtrekking artikel

Beste lezers,

het is gebleken dat het artikel over de wedstrijd Luctor C1 - PH C1 bij verschillende mensen niet goed is gevallen.  Hoewel ik mijn best heb gedaan om alles naar waarheid en zorgvuldig te beschrijven (weliswaar in de bekende satirische stijl) heb ik toch mensen gekwetst. Dit was uiteraard niet mijn bedoeling en hiervoor bied ik mijn excuses aan. Het artikel is dan ook van de website verwijderd.

Ik hoop hieruit lering te trekken en probeer in de toekomst zorgvuldiger te zijn met mijn bewoordingen.

De hoofdredacteur.

Luctor C1 laat winst tegen koploper liggen

Vantevoren werden er al grapjes gemaakt door de spelers van team Huub. "Wij gaan zo dik verliezen jonguh." Zaterdag stond namelijk de uitwedstrijd tegen Bon. Boys in Haaksbergen op het programma. Dit team had vorige week de koppositie gepakt nadat het Ruurlo met 5-1 had weggespeeld. Toen Huub ook nog bekend maakte dat keeper Youri ziek was en niet mee kon doen, was het voor de spelers zo klaar als een klontje: we gaan eraan.

Toen invalkeeper Hidde zich meldde bij de tactische bespreking, keken sommige spelers verbaasd op. Hidde? Wat is die gegroeid! Zijn Heracles shirtje dat hij droeg was niet met hem meegegroeid en was zo'n drie maten te klein. Over hoge ballen hoefden ze zich dus niet zo'n zorgen meer te maken. Je zag meteen weer wat kleur op de Luctor C1-wangetjes komen. Wie weet, kon het nog wat worden in Haaksbergen.

De reis naar Haaksbergen was een verhaal op zich, met auto's die door donkeroranje reden, flitsers op de A35, en de technische staf die wat moeite had om het complex te vinden. Maar daar gaan we u vandaag niet mee vermoeien.

De Almelose luchtmacht is die van Haakbergen de baas

De wedstrijd begon meteen goed. Vanaf seconde één dicteerde Luctor het spel. Al na 30 seconden doken de bezoekers gevaarlijk op voor het doel van Bon. Boys wat de coach van Bon. Boys maar matig kon bekoren. En dat zouden zijn spelers weten ook. De coach had kennelijk geen boodschap aan het Derde Gebod:

Gij zult den naam des HEEREN uws Gods niet ijdellijk gebruiken; want de HEERE zal niet onschuldig houden, die Zijn naam ijdellijk gebruikt.

Zijn intimiderende scheldkannonade(s) richting zijn pupillen deed teammanager Patrick zelfs verschrikt opkijken. Ook Luctorback Hein was er niet van gediend en zei hem na de zoveelste uitbarsting dat hij er maar eens mee op moest houden. Afijn, de toon was gezet. Maar de Bon. Boyscoach had nog meer in petto. Daar kan Sem over meepraten. De Luctorspits maakte een keiharde overtreding op een speler van Bon. Boys nadat hij zijn tackle te laat inzette. Gevolg was dat zijn noppen in een Haaksbergs been belandden. Sem mocht van geluk spreken dat hij er zonder kaart mee wegkwam. Maar de toorn van de Bon. Boyscoach kon hij niet ontwijken. Volgens meerdere bronnen (Uw IWEKB-verslaggever heeft het uit de monden van verschillende spelers gehoord) beet de coach Sem toe dat hij "Een vuile flikker was en als hij dat nog eens deed, dat hij hem na de wedstrijd wel zou pakken", of woorden van gelijke strekking. Dat is nu net de toon die je niet bij Sem moet aanslaan. Alsof er een knopje was ingedrukt bij Sem. De rest van de wedstrijd speelde hij op het randje van het toelaatbare, wat de Haaksbergenaren alleen maar bevestigde in hun oordeel over Sem. Overigens was de coach van Bon. Boys zich in de rust van geen kwaad bewust. Hij ontkende tegenover teammanager Patrick dat hij zich verbaal had misdragen naar de Luctorspits. Het was dus zijn woord tegen dat van een aantal Luctorspelers.

Het was een smet op de wedstrijd die verder eigenlijk heel sportief verliep. Daarnaast was het voor de meegereisde supporters mooi om te zien dat Luctor op enkele kleine fases na, de wedstrijd volledig onder controle had. Achterin was Ryan het slot op de deur dat al het Haaksbergs gevaar rücksichtlos maar correct wegtackelde. Zijn kompaan Wout in het centrum van de verdediging zorgde op zijn beurt voor de opbouw van achteruit, met gecontroleerde dribbels naar voren. Al met al kreeg invalkeeper Hidde amper wat te doen. En als hij aan de bal was, dan was hij de rust zelve met vaak een voetballende oplossing, in plaats van een wilde trap naar voren.

Het schot van Delano gaat rakeling naast.

Waar het achterin bij Luctor wel snor zat, was het voorin rommelig. De bezoekers creëerden vele kansen, maar waren veel te ongeduldig in de afwerking. Vaak was er nog genoeg tijd om de bal nog even goed te leggen, maar daarvoor ontbrak het aan koelbloedigheid bij Luctor voorin. Hierdoor gingen vele schoten naast het doel of werden de bal een prooi voor de kleine maar dappere Bon. Boyskeeper. Luctor had ook pech dat er geen VAR was om scheidsrechter ten Brinke bij te staan, toen deze liet doorspelen nadat Ryan overduidelijk onreglementair was gevloerd in het strafschopgebied van Bon. Boys. Ook in de slotfase van de wedstrijd speelde scheidrechter ten Brinke een hoofdrol. Bij een corner voor Luctor schoot Wout de bal onberispelijk tegen de touwen, maar de man in het zwart constateerde een overtreding (duwen?) van één van de Luctorspelers. Ook hier werd de VAR node gemist.



Zo eindigde de wedstrijd in 0-0. Een resultaat waar de jongens van coach Huub vooraf blind voor zouden hebben getekend, maar nu toch echt voelde als een verlies van twee punten.

Als u meer foto's van de wedstrijd wilt zien dan kunt u HIERRR klikken.

Algemene ledenvergadering Luctor 2019 rustig verlopen

Muitende leden, weggestemde bestuursleden, opstappende voorzitters op de algemene jaarvergadering van Luctor Et Emergo. Wie gisteren gehoopt had op nieuwe toestanden bij de mooiste voetbalclub van Almelo Noord en omstreken, kwam bedrogen uit. Voorzitter Sandor Nijkamp vierde zijn katoenen jubileum als voorzitter en had alles prima voor elkaar. In sneltreinvaart denderde hij door de agenda heen en moest bij het agendpunt "rondvraag" zelfs even door zijn penningmeester afgeremd worden ("Eerst nog pauze, Sandor!"). Tot dat moment hadden de leden instemmend of in ieder geval zwijgend geluisterd naar het verhaal van de Luctorpreses.

Het bestuur zit klaar

Natuurlijk had het afgelopen jaar ook zijn ups en downs gekend. De club heeft de draad opgepakt nadat het afscheid had moeten nemen van de Tweede Klasse (degradatie) en van de jeugdcommissie (onoverkomelijke meningsverschillen).

Afscheid nemen is altijd moeilijk, maar tegelijkertijd biedt het kansen voor nieuwe ideeën. Met een fris en fruitig team waarin veel blauw-geel bloed door de aderen stroomt gaat Remco Hammink de uitdaging aan in de Derde Klasse. Ook zijn er uit de achterban nieuwe personen opgestaan (Mats en Gerco) die de handschoen hebben opgepakt om het jeugdbeleid vorm te gaan geven.

Was er dan niets te mopperen gisteravond? Toch wel. Luctornestor Fred Bruggink vroeg aan het bestuur hoezo Luctor 2, binnen een jaar afgezakt was van Eerste Klasse naar bijkans Kelderklasseniveau? (Komt het bestuur op terug)

Dhr. E. Damhuis spuwde zijn gal over het feit dat er regelmatig wedstrijden op zondagochtend zonder blikken of blozen, enkel op papier worden gespeeld. (Bestuur had begrip voor dhr Damhuis) 




En waarom wordt er nog steeds op de tafels van de Luctorkantine gedanst vroeg dhr Nijkamp senior zich af? Dat zou niet moeten kunnen. Dit bleek overigens wel een controversieel standpunt, want er waren ook Luctorleden (aan de tafels van Luctor 1 en Luctor 8) die van mening waren dat er zo op zijn tijd best wel een keer op een tafel gestaan mocht worden, wanneer de gelegenheid zich daarvoor leent. (En die gelegenheden zijn er best vaak, zo weet iedereen die wel eens de Luctorkantine bezoekt.) Voorzitter Nijkamp (jr.) had echter geen zin in een tafeldansdebat en kapte de discussie af. Er wordt niet gedanst op de tafels, punt.

En hiermee was het laatste vergaderpunt van de vergadering afgetikt. Tijd voor een biertje.

Er zijn nog meer foto's die u HIERRR kunt bekijken.